In kleine coronaporties nemen we afscheid van de mensen om ons heen. Leuke, lieve, zoete en zoute verrassingen, kaarten, telefoontjes, berichtjes, mailtjes, woorden en niet te vergeten het onvergetelijke filmpje van de collega’s. Dit alles geeft ons al genoeg energie om op pad te gaan.
kaart van Ben
Ondertussen worden door het hele huis spullen verzameld, bij elkaar gelegd en gesorteerd. Dan begint de grote puzzel van: welke spullen stoppen we in welke tas. We maken daarbij onderscheidt in spullen die we dagelijks nodig hebben en noodzakelijke spullen voor onderweg maar niet voor iedere dag.
Help! Het past allemaal net maar dat is net niet genoeg! We willen ook ruimte overhouden voor noodzakelijke levensmiddelen die we onderweg inslaan voor twee of soms nog meer dagen. Er zit niets anders op om alles weer uit te pakken en de puzzel opnieuw te leggen.
Hoera! Bij de tweede poging past het naar onze wens.
Nu alles op gevoel is ingepakt wordt voor de zekerheid de weegschaal erbij gehaald. Ook belangrijk dat de bagage evenredig is verdeeld wat betreft gewicht. Op honderd gram na komt het gevoel dicht in de buurt van de harde cijfers van de weegschaal. Met ieder 25 kilogram verdeeld over vijf tassen zijn we tevreden. Nu is het nog de kunst om te onthouden wat waar zit….
Na het puzzelen volgt een variant op het spel ‘wie is het?’. ‘Waar is het?’ dit spel kan eindeloos worden herhaald en wordt iedere keer met grote voorsprong gewonnen door Lilian. Niet helemaal eerlijk natuurlijk omdat zij de taak van inpakken op zich heeft genomen.